زندگی زیباست

آپ پایانی...

zendegi-17 — Wed, 10 Sep 2008 15:48:18 GMT

اینجا نقطه پایان است...

پایان هر آنچه که آغاز شده بود و نباید می شد!

پایان تمام دلبستگی ها و وابستگی های من!

پایان تمام دوست داشتنی ها و عشق های من!

پایان تمام افکار پوچ و بیهوده ام!

پایان کار این وبلاگ که منجر به آشنایی با بهترین هایم شد!

و پایان آشنایی من با بهترین هایم!

غریبه شده ام برای همه...دیگر کسی مرا نمی شناسد!

------------------------------------------------------------------------------

...!!!...

zendegi-17 — Sun, 31 Aug 2008 20:28:11 GMT

آزارم می دهد!

حرف هایت! نگاهت! محبتت! حتی وجودت آزارم می دهد!

هیچ لذتی نمی برم وقتی ساعت ها به تو خیره می شوم و به حرف هایت فکر می کنم! هیچ شوقی برای شنیدن صدایت ندارم! هیچ عشقی در قلبم شعله ور نمی شود وقتی عاشقانه حرف می زنی! هیچ اضطرابی در وجودم نمی یابم وقتی قرار است ببینمت!

این چه حسی است که سر تا پای مرا فرا گرفته؟!

خسته شده ام...

احساس پوچی می کنم!

کجاست آن آتشی که در قلبم شعله ور بود؟

...

*این مطلبو 3 ماه پیش نوشته بودم!

*نمی دونم الان مخاطبم کیه!

*به حال و هوای این روزام خیلی می خورد واسه همین آپش کردم!

*از هفته دیگه قراره بزنم تو کار طنز!

*تا بعد...

سفر...

zendegi-17 — Mon, 18 Aug 2008 22:40:33 GMT

من می روم

تو می آیی...

شنیده ام می گویند دیگر باز نخواهی گشت

این بار می آیی که بمانی!

در کنار من؟

به خاطر من؟

نمی دانم!

من می روم اما به زودی باز خواهم گشت

و برای دیدارت لحظه شماری خواهم کرد!

حسی به من می گوید: لحظه وصال نزدیک است!

انتظار شیرین است اما انتظاری که به پایان خوبش اطمینان داشته باشم!

نه انتظاری که نمی دانم آیا پایانی دارد یا نه؟!

منتظرت هستم! منتظرم بمان...

فراموشت نکردم!

zendegi-17 — Mon, 11 Aug 2008 23:03:29 GMT

عشق منجی جهان است...پرده ها را فرو افکن و بگذار عشق وارد شود تا همیشه در آرامش باشی

به همه کس و همه چیز عشق بورز...

*من به فال مجله ها اعتقاد عجیبی دارم!

*این جمله ها فال این ماهمه!

*غیب گفته!

*تا بعد

پنـــــــــجره!

zendegi-17 — Sat, 09 Aug 2008 11:44:18 GMT

بيهوده چشم به در دوخته اي!
پشت درنيست کسي.
نه صداي قدمي.
نه صداي نفسي.
همه ي پنجره فرياد شده است
برسرم مي کوبد:
         "که نگاهت نگران غم کيست؟
                          به چه مي انديشي؟
                         من نگفتم که به تنهايي خودعادت کن؟"
شب تاريکم برپنجره آورده فشار
به خيالم که تو خواهي آمد،
چشم ازدرنتوانم برداشت.
پنجره تلخ و عبوس
همه فرياد شده است،
برسرم مي کوبد:
        "بيهوده چشم به در دوخته اي!
                        پشت درنيست کسي..."

آری...پشت در نیست کسی!

اما دنیایی هست پر از عشق...زیبایی...صداقت...پاکی و نور!

پنجره را دوست دارمش!

هنوز...

تا بعد

زندگی و دیگر هیچ...

zendegi-17 — Tue, 05 Aug 2008 11:22:44 GMT

زندگی آدما،خیلی چیزها ست و خیلی چیزها نیست.معمولاَ هر کسی به یه طریقی برای چیزهایی که نیست دعا می کنه که باشه.بعضی ها بر این باورند که ستاره دنباله دار می تونه آرزو رو برآورده کنه،بعضی ها معتقدند بچه های معصوم دعاشون زود اجابت میشه،و خلاصه هر کس به یه نحوی دعای خودشو به گوش خدا می رسونه.اما بهتر نیست که ما مستقیما به خود خدا بگیم؟ پیش خدا دعا کردن یه مزه دیگه داره.با خود خدا،حرف زدن و درد و دل کردن یه چیز دیگه است. خدا همه جا هست و همه حرفا رو می شنوه،ولی ای کاش ما بتونیم یه جایگاه مشخصی رو براش قرار بدیم.یه جای خلوت و دور از مزاحم،یه جایی که هیچ کس به اون جا سرک نکشه،مثل دل.
دل کوچیک ما آدما،یه جای دور از دسترس بقیه است.دلتون رو یه معبد کنید.این معبد باید یه معبد خصوصی باشه.روی سر درش هم بنویسد:ورود افراد متفرقه ممنوع.این ملک خصوصی است.بله ملک خصوصی خداست.کسی حق نداره واردش بشه.اون جا می تونید یه زندگی فراهم کنید.با تمام وسایلش. اما به نظرتون قلب آدما برای داشتن خدا کافیه؟
دزدی کار بدیه ولی خدا رو باید غافلگیر کرد ودزدیدوخدا همین جوری در قلب شما ساکن نمی شه
شاید باهاتون تا اون سر دنیا هم بیاد و ترکتون نکنه.ولی باید دل و زد به دریا و به دزدی دل خدا رفت.اونو باید با دستای خودتون لمس کنید باید بگیریدش و بیارید به دلتون.باید بدونید که دزدی خدا فرق می کنه با دزدی های دیگه.میدونید چه جوری؟این دزدی احتیاج به قلاب گرفتن و بالا رفتن از دیوار و گازانبر و شاه کلید نداره.دزدی خدا خیلی حساس تر ولی راحت تره.کافیه روح خودتون رو صیقل بدید و پاکش کنید.باید سبک پرواز کنید.بعد که صفا داده شدید با عشق و باز هم با عشق یک جهش زیبا،و بعد هم رو به بی نهایت.وقتی به بی نهایت رسیدید،به خدا بگید که قصد دزدیدن دلش رو دارید.بگین صادقانه ازش می خواهید که مال خودتون بشه.
بگید خدایا،دستهام،پاهام،تمام جسم و جونم رو گذاشتم واومدم برای دزدی خودتو.اون وقت خدا می گه"درسته با روح پاکت اومدی ولی اگه منو دزدیدی به کجا می بری؟خونه من اون پایین، پیش تو کجاست؟آیا باید باز هم پشت تو حرکت کنم و تو منو نبینی؟گناه کنی و منو نادیده بگیری؟یا روبروی تو باشم وتو باز خواستم کنی و منو سپر بلای خودت کنی.بلایی که همیشه خودت به وجود میاری نه من.کارت رو بکنی،خودت رو لکه دار بکنی وبعد بگی خدایا چرا این جوری شد؟ چرا این جوری خواستی؟حالا که به این درجه نابودی و بیچارگی رسیدم.خودت باید درستش کنی؟ آیا اون پایین،باید کنارت باشم؟کنارت باشم و منو مجرم و شریک گناه خودت بدونی؟بگی اگه گناه کردم،تو هم شریک من بودی و زمینه رو برام فراهم کردی؟
بعد تو میگی نه!من برای تو یه جای خوب و موندنی فراهم دیدم.تو باید تو قلب من باشی و بمونی.قلب من اون پایین بی صبرانه،چشم انتظار توست"تمام لوازم و اسباب زندگی ابدی تو رو هم تهیه کردم.عشق و عشق و عشق،صداقت،معرفت،ایثار و جوانمردی. اون وقته که خدا اجازه ربودن رو بهت میده.
ولی تا به قلب شما برسه هزار بار شما رو به زمین میاندازه تا بفهمه آیا شما رفیق و بنده وفادارش
هستین یا نه،همه حرفاتون دروغ بوده؟اما روح شما پاک رفته و قصد داره پاک برگرده.هر بار که زمین خوردید، بازهم بلند می شید و به راهتون ادامه می دید.خدا هم به شما کمک میکنه،چون لذت می بره از دزد وفادار خودش.
حالا ستاره دنباله دار بهتره یا عشق؟
عشق راهیه برای رسیدن به حق،که خود اوست،چه عشقی کامل تر از عشق به خدا و حتی شیرین تر؟

هرگز شکایت نکن...

zendegi-17 — Sat, 02 Aug 2008 11:07:51 GMT

اگر می ترسی که بهترین باشی، بهترین ها را بخواهی! اگر همواره در جعبه های میوه به دنبال میوه های لک زده در تجسسی، اگر در فروشگاه ها ی زنجیره ای، مستقیم به سمت ارزان ها یا کم اهمیت ترها و بی کیفیت ها می گردی! اگر از کمک کردن به مستمندان، به علت احساس فقر در خودت، امساک می کنی! اگر ناله می کنی و همیشه در حال شکایتی و به آنان که بیشتر دارند حسرت می خوری، اگر همیشه بین خودت و رویاهایت خط فاصله می کشی و یا اگر هیچ رویایی برای پرواز نداری، دقت کن، این رفتارها نشانه تصاویر نادرستی است که از کودکی یا نوجوانی در تو به یادگار مانده. در واقع تو همواره در حال واکنشی نه کنش.

تو ضد حقیقت و ضد زندگی رفتار کرده ای. تو به سایه ها وسعت دادی و به پوچ ها با ترس هایت، حجم و بُعد بخشیدی و از دشمن خودت محافظت کردی.تو خالق ضد خودت بودی.

تصور کن. نقطه ای سیاه در صفحه ای سپید چه سرنوشتی می تواند داشته باشد؟

یکی از این نقطه سیاه به یک شکل زیبا می رسد، می تواند چشم یک طاووس زیبا باشد یا چشم یک حیوان درنده و وحشی. یا مرکز گلی زیبا. یا آنقدر بزرگ شود تا همه صفحه سپید را سیاه کند.

معصومیت ِ تو می تواند از آن نقطه، زندگی خلق کند و ترس تو می تواند زندگی را در همان نقطه مدفون سازد. تو نیاز به قدرت تفکیک کردن تصاویر منفی از مثبت داری. تصاویر زشت و منفی را مثل میوه های کال و لک زده از تصاویر مثبت جدا کن.روی تصاویر مثبت تمرکز کن آن قدر که آن تصاویر باور تو و باور تو عمل تو شوند، آن وقت خود به خود دنیای پیرامونت تغییر می کند.

یکی از رموز اقتدار این است، هرگز شکایت نکن...نه از کسانی که با تو بد کرده اند نه از خودت و نه از دنیای اطرافت. به خودت بگو، جهت رفتارم را چگونه تغییر دهم تا احساس رضایت و آرامش کنم!

اگر می خواهی ایمانت را به دست بیاوری از همین لحظه خودت را ببخش و دیگران را، چرا که برای آغاز، صفحه دلت باید سفید و بی خط باشد!

!!!

zendegi-17 — Thu, 31 Jul 2008 11:31:27 GMT

آن قدر دل اتم پر بود

که با شکافتنش دنیایی لرزید!

دل من نیز پر بود وقتی شکست

ولی سکوتی کرد...

که به دنیا می ارزید!!!

*من برگشتم

...

zendegi-17 — Sat, 26 Jul 2008 21:12:18 GMT

بی تو چه کنم؟ رفتنت موج غریبی است که دل می شکند!

خوردن یه لیوان چای داغ زیر آفتاب!

ریختن اشک بدون صدا!

نگاه کردن به ساعت و کشیدن انتظار!

گوش دادن به ترانه ای که یه زمانی از خوانندش بدم میومد!

و...

نمی دونم علائم چه بیماری ان! خطرناکه؟ واگیر داره؟ ارثیه؟ می میرم یا باید دست و پنجه نرم کنم؟!

تا اونجایی که یادمه...همیشه از یه دردی رنج می کشیدم! سردرد...معده درد...زانو درد...گاهی اوقات هم قلب درد!

همیشه دوس داشتم بدون درد بمیرم...مثلا شب بخوابم و صبح دیگه بیدار نشم...یه چیزی مثل گاز گرفتگی!

از مردن توی تصادف متنفرم! بدترین حالت مرگه!

این دوره زمونه هم که دیگه چاقو و تفنگ کاربردی نداره!

از زندگی خسته نشدم...تازه به جاهای جالبش دارم میرسم! دانشگاه و درس و وارد شدن به یه جامعه بزرگتر خیلی میتونه واسه یه دختر هم سن و سال من هیجان انگیز باشه!

صبر و تحملم زیاد بود...بود دیگه نیس! واسه همین احساس می کنم وقتم داره تموم می شه! آخه می گن خدا به اندازه صبر هر کسی بهش سختی میده!

می خوام یک ماه شعر آپ کنم! آخه دلتنگی رو می شه فقط با شعر بیان کرد! درباره من که اینطوره!

راستی...یه راه راحت مردن پیدا کردم...اما درد زیادی داره! رفتنش، دوریش، نبودنش...همه اینا...یعنی مرگ تدریجی!

دیگه هیچی نمی تونم بگم!

تا بعد...

سکوت...

zendegi-17 — Thu, 24 Jul 2008 19:37:18 GMT

خیلی وقت بود از پنجره کوچکم حرفی نزده بودم!

خیلی وقت است که حرفی ندارم با پنجره کوچکم بزنم!

دچار کمبودگی حرف شده ام!!!

حتی در خانه هم بیشتر سوال ها را با سر یا دست پاسخ می دهم.

یا در خیابان، تاکسی را فقط با اشاره ای کوچک به مکان مورد نظر، از مقصد خود مطلع می کنم!

صدایی از پشت سر می گوید: "تازه داری مثل پنجره ی کوچیکت می شی دیوونه."

باور ندارم...پنجره، دلِ مرا با حرف های زیبایش ربود!

صدا باز می گوید: "اون حرفا خیالات خودت بود...پنجره که حرف نمی زنه روانی."

چه صدای ابله و نادانی! چه قدر هم بی ادب و بی پَرواست! چگونه به خود جرات می دهد با من این گونه سخن بگوید...باید ببینم کیست و به پنجره ام بگویم مواخذه اش کند!

سرم را برگرداندم تا صاحب صدا را تشخیص دهم...در کمال تعجب و ناباوری خودم را دیدم!

زبانم بند آمده بود...تمام اعضای بدنم سست و بی حرکت شده بود...تا به حال خودم را به این شکل ندیده بودم!

چشم هایم را بستم...صدا گفت: " متاسفم برات، تو حتی خودِتم فراموش کردی...همه زندگیت شده اون پنجره ی کوچیک و بی ارزش."

اشک از چشمانم جاری شد...این من بودم که روبه روی خودم نشسته بودم و درباره ی پنجره کوچک-که بسیار بسیار برایم عزیز است- این گونه سخن می گفتم!

کوچک و بی ارزش؟؟؟

گلدانِ کنارِ پنجره-همانی که پر از رزهای قرمز و خشک است- را برداشتم و به سمت خودم پرتاب کردم...صدای شکستن شیشه ای دلم را شکاند!

چشمانم را آهسته گشودم...قسمتی از شیشه پنجره ام بود که بر روی زمین افتاده بود!

من سزاوار نفرین بودم! حس عجیبی می گفت غرور پنجره ام را شکاندم...

و حس دیگری پاسخ میداد: دل خودت هم شکسته ست...

* حرف زیاد داشتم بزنم...اما ترجیح دادم پنهونشون کنم!

* توی این قضیه رزای قرمز و خشکم که خیلی دوسشون دارم آسیبی ندیدن!

* بین رزای قرمز...دو تا رز آبی ، یه دونه صورتی و یه دونه زرد خودنمایی می کنن!

* رزای رنگی هر کدوم یه معنی خاص میدن!

*رز قرمز: عشق رمانتیک ، رز زرد: قهرمانی در عشق ، رز صورتی : عشق پنهانی ، رز آبی رو نمی دونم!

* دارم سعی می کنم شیشه پنجره ی کوچیکمو بچسبونم سر جاش!

* تا بعد