|
کوه های استوار
بیست و هشتم فروردین 1387
آدما مثل کوه ها می مونن، بعضیا آتشفشانی و فعالن... بعضیا آتشفشانی و خاموشن، یه گروه پر از جنگل و درختای انبوهن... یه گروه دیگه هم توشون پر از غارهای ترسناک و تاریکه، بعضیاشون قشنگن... بعضیا هم خشک و بی آب و علف...اما همشون یه ویژگی مشترک دارن... همه ی کوه ها محکم و استوارن! اگه بخوای یه کوه رو بشکنی یا توش تونل بزنی باید یه دینامیت قوی کار بذاری توی دلشو...بــــــوم....منفجرش کنی! آدما هم مثل کوه ها می مونن! همشون قوی و محکمن! اما وای به روزی که یه دینامیت توی دلشون کار بذارن و منفجرشون کنن! اون وقته که می شکنن، خرد می شن و می ریزن! یه راه حلی هست... برای اینکه نشکنیم و از هم نپاشیم... فیتیله ی اون دینامیته که توی دلمون کار گذاشتن و قبل از اینکه تموم بشه... فوت کنیم، اینجوری اون دینامیت هیچ وقت منفجر نمی شه! راستی کی می تونه توی دلای ما دینامیت کار بذاره؟؟؟!!!
|
|
|