رنجوری تو را

باور نمی کنم

ای پیشْ مرگ تو همه رخشنده اختران٬

تو مرگِ آفتاب درخشان و پاک را٬‌

باور مکن٬

           -که ابر ملالی اگر تراست٬

چونان غروب ِ سردِ غم انگیز بگذرد.

دردی اگر به جان تو بنشست٬

این نیز بگذرد.

تهمت به تو؟!

تهمت زدن چگونه توانم به آفتاب؟

لعنت به آن کنم که دو رو بود.

نفرین به او کنم که عدو بود.